25/2/2007 - Olmadı...

Sözlerim kesildi aniden,konuşamaz,yazamaz oldum…
Oysa vardı söyleyeceklerim sana dair…
Ama bulamadım hangi kelime anlatır beni sana?

Bulmak isterdim,bulup söylemek..
Belki…anlardın beni.

Sanki her söz eksik biraz seni anlatmaya,şaşırdım,nasıl olur da konuşamaz insan bu kadar anlatacak şeyi varken…

Uzun zaman oldu karalayamadım iki satır.oysa anlatmak isterdim seni kıta kıta…olsun isterdim,olmadı…

Oldurmak isterdim,
Belki…o zaman anlardın beni.

Sen gittin aşk bana kaldı,aşk yakışanda kalırmış.
Ardından siyah geceler kol gezdi yüreğimde,


Ben sol yanımı öldürdüm de Siyah'a büründüm.Kimse girmesin diye yüreğime,aşka küstüm.

Yazamıyordum demiştim ya işte yazdım…acaba hiç yazmasamıydım?
Ben seni aşk sanmıştım,yanılmışım…öyle olsan yanımda kalırdın.

Şimdi,
seni sevdiğimi unut,
seni sevmekten neysee!!!!.....
Dönsen de tanımaz yüreğim yüreğini,en iyisi unutmalı seni ve beni....

22/2/2007 - ALIŞMA BANA

ALIŞMA BANA;
ne yapacagım belli olmaz, bugün varm yarın birden yok olurum...
*DOKUNMA BANA;
kapanmamış yaralarla doluyum, canımı
acıtma bi yara da sen açma...
*SEVME BENİ;
yogun duygularımda kaybolursun, tutuştururum...
İSTEME BENİ;
yasaklarla bogusursun, engellerle doluyum...
*ÇÖZMEYE ÇALIŞMA SAKIN;
seninle karışır iyice kördüğüm olurum
*ANLAMA BENİ;
ben kendimi anlarım, ben böyle mutluyum...
*AŞKI YAŞATMAMI İSTEME ASLA;
ben aşka yıllardır inanmıyorum...
*GÜVENİYORSAN KENDİNE;
inandır beni aşkın varlıgına sonucunda öyle bi aşk yaşatırım ki, vazgeçemezsin
TUTKUN
olurum !!!

22/2/2007 - dÜŞLERDe olsam seninle

Kendimde yaşadığımsın...

Adresine düşecek binlerce cümlelerden yalnızca birine sığdırıp seslenmeyi öğrendim. Yazdığım bütün dizelerde, bütün satırlarda coşkun akan ırmaklar gibi geldiğim sensin. Sınırlar ötesinden, dağların ardından söylediğin sıcacık sözlerin göğüme düştüğünde, uzatırım elimi göğe; ellerime bulaşsın diye yüreğinin maviliği...

Sevmeyi bıraktığımsın iki yüreğin arasına, gücümün yettiği kadar alsınlar beni diye. Gözlerim uyku nedir unutsunlar diye gecelerde...
Bu bir ürperiş. Anlatsam şiir gibidir sözlerim; öyle bir sevdanın insafına kalır ki ömrüm, sessizce alıp başımı giderim bakışlarından.

Kendimde yaşadığımsın, dünya diye. Dünya diye, sevdana hasret duruşlarımla bu şehrin duraklarında, bu şehrin sokaklarında beklediğimsin...

Kendimde yaşadığımsın; temmuz akşamlarının serinliğinde, coşkulu halaylarda mendil mendil...

Kendimde yaşadığımsın; parmaklarımın arasından öylece düşerken kelimeler sayfalara, yüreğimde büyüyen bir sızı, bir derince yara kalbimde kan/ar/ ırmak...

Kendimde yaşadığımsın; bütün geçen dakikaları bir armağan bilip, dudaklarının kıvrımındaki gülümsemeye boyun eğen; her şeyin kirlendiği bir dünyada... Yaşanan bir tek an´la ahbap olup, konuşur oldum. Yakama takıp sokak sokak gezdirdiğimsin; gözlerimde bu şehri seyredensin.

Kendimde yaşadığımsın; bir yokluğu göğüsler gibi, bir hayali kucaklar gibi kollarımda; iki dudak arasında susan ve hep susan suskular içindesin.

Kendimde yaşadığımsın; ölürcesine yaşanan. Kanadı kırık bir kuş... Bir acı yalnızlıktan geçerken bile, cehennemden geçer gibi...

Kendimde yaşadığımsın; yalnızlıkları çoğaltan kalabalıklar ortasında, gece nöbetlerinde, uyanan günün kızıllığında, derin düşüncelerde, hüzün nağmelerinde...

Kendimde yaşadığımsın; dağlar ötesinde, bir deniz mavisinde, kara gözlerinde; kalan cevapsız sorularda, söylenmiş sözlerde, yetim yazmalarda sen...

Kendimde yaşadığımsın; bensiz söyleşmelerde bile. Yaşanan an´larda ve yaşanacak an´larda. Bir yabancı gibi öykünerek kendime, ha durdu duracak bu dünya dönüşünde, baktıkça içime yıkılan gözlerinle.

Kendimde yaşadığımsım; vatan bildiğim o yüzünün derin çizgilerinde uyurgezer gibi /veya/ bir sürgün gibi...

Sen kendimde yaşadığım gibi, kendimde öleceksin gibi!

22/2/2007 - Yanasın Benim Gibi

Yılların verdiği acıyı hep sakladım içimde
kimseler alamadı senden başka

Sensiz gecelerde yağan yağmurun sesini kalbimi ve seni kaybettim
hergeçen gün biraz daha acı biraz daha kaybediyorum seni
geceler artık tek sırdaşım pencerede bekler beni
işte şimdi bir yıldız senin için kaydı
tıpkı tıpkı pili bitmiş bir fener gibi söndü o da

Sonra buğulanan camın üzerine yazıyorum seni
yetmiyor oda yetmiyor...
ya canım sana yakın yada adresini şaşırmış paslı bir kör kurşun.

Fark etmezki senin için ha ölü ha diri
beni yaşarken öldürdün buda senin eserin paha biçilmez bir eser bıraktın sevenlere seven kalplere...

Şimdi gelsende arayıp sorsanda artık sen kafesinden özgürlüğüne bırakılmış bir kuş gibi göç etmiş olcaksın kalbimden
daha sonra çıkar önüne yaralı bir kuş bakar bakar ağlarsın
için yanar işte o an bilki son kadehimde son yudumum sen olacaksın...

Sigaramın dumanı sararmış parmaklarıma inat dolacak ciğerime
ve sen son sigaramı yaktığım kibrit alevi kadar bile olamadın
yakamadın beni
eğerki yakmış olsaydın bu sözler dilimden dökülmezdi sana

İYİ DİNLE

Yakmadın beni ama yanasın benim gibi
şimdi kapanmaz yaram çünkü
tanıdık bakışlar var üzerimde
biri SEN...... birisi SEN.......

22/2/2007 - Anlamazsın Anlamayacaksın

Biliyor musun, hiçbir zaman çözmeye çalışmamıştım seni.
Konuşmalarının arasına sıkıştırdığın cümleleri aldım sadece senden.
Her görüşmemizde “benden yana hiçbir zaman kuşkun ve korkun olmasın” diye başlayan cümlelerini aldım.
Korkuyorum derdim ama sen sürekli sana inanmamı ve güvenmemi isterdin
ve biz oturup saatlerce konuşurduk özlemlerimiz üzerine.
Oturup saatlerce konuşur ve gülerdik.
Gülerken yüreğim kayardı sana doğru ama sende beni yalnız bırakmaz,
bana yüreğini açar, bu küçük sevgi oyunlarına benimle beraber katılırdın.
Ve bu sevda sözlerin beni öyle çok etkilerdi ki,
her telefonu kapatışımızda sana doyamadan sesinden uzaklaşırdım.
Sen görmezdin, ben yanardım.
Sen görmezdin, ben hep yanardım.

Her konuşmamızın bitişinde, ben yüzünü çizmeye çalışır, kilometreler ötesine taşırdım.
Belki de sen başından beri biliyordun sevgili, kısa bir zaman sonra çekip gideceğini.
Benden sana inanmamı istiyordun ama biliyordun.
Herkes biliyordu..
arkadaşlar, dostlar, hayallerim, umutlarım..
Bir ben bilmiyordum.
Dile kolaydı, insanlara kolaydı, sana kolaydı, bir bana kolay değildi sevgili.
Ben senin, bütün bunları bilen ama unutan satırlarından geldim.
Beni her gün biraz daha geleceğimize hazırlayan ama o gelecekten sinsice uzaklaşan satırlarından.
Böylesi bir bitiş yakışmamıştı bize ve sana..
İşte bu yüzden ben senin, bu bitişe yakışmayan veda satırlarından geldim sevgili.
Artık o kadar çok yoksun ki, ben de ne kadar var olduğunu karıştırıyorum bazen.
Yokluğun varlığını geçti.
Benim varlığım ise tarihi eskimiş mektuplarda kaldı nedense.
Basit birer mektup değildi onlar.
Sakın öyle düşünme.
Senin gördüklerinden de fazla, benim gördüğüm...